Każde większe miasto w Stanach ma swoją chińską  i włoską dzielnicę. My odpuściliśmy ich zwiedzanie  w NY ale znalazły się w naszych planach na San Francisco. Ale zacznijmy od samego San Francisco i tu bardzo pozytywne zaskoczenie. Wyobrażalam sobie duze, zatłoczone miasto, naszpicowane elektronika (w końcu praktycznie sąsiaduje z Doliną Krzemową) a tu …. przyjemna, o w miare niskiej zabudowie metropolia z dosyć długą  linia brzegowa i deptakami przypominajacymi nadmorski kurort. Że o wylegujacych sie lwach morskich na pomostach nawet nie wspomnę…

Zwiedzanie rozpoczelismy od zabytkowej przystani promowej, w ktorej urzadzony jest market z lokalnymi produktami i restauracjami. Udało nam sie tam zakupić prawdziwy chleb (normalnie w sklepach sa albo tostowe lub dmuchane). Zadziwiający byl tutaj rowniez wybór grzybów – niektóre mozna było nawet  kupic i wlasnorecznie wyhodować.

W trakcie naszego pobytu trafiliśmy na uliczny festival, ktory odbywał sie w dzielnicy włoskiej. Powystawiane butiki pozasłaniały charakterystyczne domki przypominajace dziki zachod, ale przynajmniej moglismy doświadczyc pikniku po amerykańsku. No wiec na pierwszym planie jest oczywiście jedzenie , kilka kapel grajacych country oraz wszelakie stoiska z rzemiosłem. Był tam jeden rewelacyjny obrazek ale poniewaz po stanach latamy tanimi liniami to niestety duzo by nas wyniosl koszt jego przewozu z San Francisco do NY (o ile by przetrwal czesc wakacji na dzikim zachodzie). No nic … na jakiekolwiek zakupy nastawiamy sie w dzień wylotu z Nowego Jorku.

Dzielnica chińska nie jest duża ale dzięki temu jest bardzo nasycona chińskimi elementami na tej niewielkiej powierzchni. To tutaj po raz pierwszy doświadczylismy amerykanskiej wolnosci  mijajac gołego staruszka, ktory sie wybral na codziennie zakupy. Dosłownie gołego. Prawdopodobnie mial buty, ale nie wiem bo uwagę zwracało zdecydowanie coś innego. A podobno to NY jest taki postępowy a tam tylko panie topless chodziły.

Dzisiaj postanowilismy rowniez przerwać serię odżywiania się z food trucków by zjeść kulturalnie obiad w restauracji. Niepodważalną  zaletą jedzenia ulicznego (najczesciej hinduskiego) była wspaniała perystaltyka jelita grubego. Dla niektorych (czytaj: mnie) była to niepodważalna zaleta. Zobaczymy co zaoferuje nam chińszczyzna 🙂 Wybraliśmy polecana przez internautów restaurację House of Nanking. Porcje były na tyle duże (czyzby to juz slynne amerykanskie porcje?) ze do dzisiaj ją kończe w hotelu (można zabierac nieskonczone posiłki do domu:)

Odwiedzilismy rowniez domową fabryczkę ciasteczek chińskich z wróżbami. Zakupiliśmy trzysmakowe opakowanie ciasteczek no i o ile wierzyc wrózbom nie mamy sie o co martwić 🙂 Z ciekawszych przepowiedmi mamy przestać szukać bo szczescie jest tuz obok nas (obydwoje to wyciągnęliśmy),  najblizszy rok bedzie bardzo szczesliwy, za kilka dni poznamy prawdziwą prawdę, powinnam napisac książkę i… skromny człowiek nigdy nie mówi o sobie?! To jak to sie ma do mojego  bloga ? 😄

No i pod koniec dnia została nam do zobaczenia Coit Tower. Jakaś bogata amerykanka podarowala w testamencie swoja ziemie do uzytku publicznego z zastrzezeniem ze ma to ozdabiac SF . Wybudowali wiec tutaj wieze widokowa (mocno betonowa) z ktorej roztacza sie panorama na całe miasto. Wewnatrz wiezy jest galeria murali namalowanych przez studentow tutejszego uniwersytetu sztuk artystycznych w XXw. Jednym z ladniejszych był mural obrazujacy biblioteke namalowany przez pochodzacego z Polski Bernarda B. Zackheima.

Ps. Nasze  wakacje wypadły dokładnie w czasie całych mistrzostw piłkarskich  w Rosji. Słowo harcerza że to był przypadek 🙂 Niestety telewizja jest wszedzie..:(

ps2. Ale ze Niemcy przegrali z Meksykiem ?:)

Podejrzewamy, że Muzeum Historii Naturalnej zyskało dużą popularnośc dzięki serialowi Przyjaciele bo przecież to tutaj pracował Ross. Nawet nazwali jego imieniem kilka sal wystawowych m.in. tą zwiazaną z meteorytami. My poszliśmy do muzeum w jednym celu – zobaczyc pozostałości po dinozaurach.

Dinozaurom poswiecone jest całe 4 pietro muzeum. Ten powyzej do Tyronozaur Rex – jeden z niewielu okazów zachowanych w tak dobrym stanie i wystawiony dla publiczności (czytaj : prawie wszystkie kosci sa oryginalne). Ten najbardziej znany drapieznik (chyba głównie dzięki serii Jurasic Park) zadziwiał naukowców swoimi małymi ramionami. W dodatku miał tylko po 2 pazury w kazdej łapie wiec do dzisiaj nie wiadomo dlaczego tak go przyroda uposażyła.

Znajomo wyglądała rowniez głowa Triceratopsa. Mieli rowniez okaz zmumifikowany czyli z resztkami skóry i mięśni ale poniewaz w połowie był zjedzony widok nie byl najlepszy ( to te zwloki w akwarium za czaszką). Zaraz obok umiejscowiony był Styracozaurus, który oprócz rogów miał dodatkowo jeszcze kolce na głowie.

Po serii jurajskiej przyszła kolej na protoplastów dzisiejszych ssaków. Niektóre ssaki jak widać wcale za dużo się nie zmieniły. Autorzy filmu Epoka Lodowcowa dobrze odrobili lekcje bo ich animowane postacie wyglądały jest te na rysunkach obok szkieletów. 

Na pozostałych piętrach muzeum było trochę wystaw o indianach, ludziach pierwotnych oraz mnóstwo wypchanych zwierząt z naszych czasów. Przypominało to trochę Panoramę Racławicką bo w tle wypchanych zwierząt był obraz imitujący ich naturalne środowisko. No więc w końcu po tylu latach udało mi się zrobić zbliżenie na lecącego Kondora! 😉

Aaa… byliśmy tam rownież w kinie na filmie  o Brytyjczyku, ktory łapiac kolekcje motyli nad Amazonką pomógł udowodnić teorię Darwina.

Powyżej typowe śniadanie Nowojorczyków czyli bajgle. Wstąpiliśmy do polecanej „ bajgielni”. Ja wzięłam bajgla „everything” z vege cheese cream a ten drugi to sezonowy hit czyli jagodowy bajgiel z serkiem jagodowym:) Całkiem zacne.

Wejście na Empire State Bulding to co najmniej taki sam obowiązek jak wjazd na wieżę Eiflla w Paryżu. To symbol Nowego Jorku, który do lat 70-tych był najwyższą budowlą na świecie.

Posiada dwie platformy widokowe – jedna, ta podstawowa na 86 pietrze, i druga na 102 piętrze.  Choć budynek nie jest już najmłodszy (ma już prawie 90 lat) holl wygląda bardzo okazale, wysoki na 3 piętra i cały w marmurach. Cały budynek jest obslugiwany przez 73 windy. Wjazd na wieżę widokową obsługuje winda, która na suficie ma zamontowany monitor i w trakcie wjazdu symuluje proces budowy wieżowca wywołując wrażenie, że kolejne piętra są dobudowywane w tempie naszego wjazdu. Niestety nie byliśmy przygotowani aby to nagrać a szkoda. Przy zjezdzie była juz inna, mniej spektakularna animacja.

Ten najwyzszy budynek w oddali na zdjeciu powyzej to One World Trade Center – wieżowiec który powstał na miejscu dwóch zawalonych wież WTC.

Z platformy widokowej widać panoramę nie tylko miasta Nowy Jork, ale rowniez graniczacym z nim czterech stanów. Można zlokalizować sobie m.in. mosty, pod którymi mamy plan przepłynąć : Brooklinski, Manhattan i Willamsburg. Widać stąd również statuę Wolności.

Po południu poszliśmy na spacer do parku High Line, który został otworzony na miejscu starej nadziemnej kolei miejskiej. Mieści sie zatem na starej żelaznej estakadzie, na ktorej przygotowano chodniki i zasadzona została zieleń. Atrakcją tego parku jest to, ze chodzi sie wsród budynków i ulic Nowego Jorku (czasami nawet poprzez budynki;) Wadą – ruch jak na Marszałkowskiej. Na tych paru kilometrach jest chyba wiecej turystow niz na Times Square.